"O oficio de monitor"
Volvo outra vez á obra de Franch e Martinell (1994) pois, salvando as distancias entre contextos de ocio e, no meu caso, "contextos terapeuticos", paréceme que aporta moitos elementos para a reflexión sobre o que facemos, sobre o que podemos aportar Educadoras e Educadores sociais
Xa comezando por o título, paréceme interesante a idea de oficio. Ben sei que a Educación Social é unha profesión, ainda que algúns/has están tardando en decatarse. Máis esta idea de oficio achéganos a necesidade dunha aprendizaxe práctica, de aprender facendo. Dunha práctica reflexiva que partindo das aportacións da Pedagoxía e doutras ciencias e saberes, tense que concretar en cada contexto, tense que actualizar a cada momento para, cada usuaria/a, cada grupo, cada contexto
Tamén podemos pensar arredor da denominación "monitores". É unha denominación común no cpontexrto de tempo libre, paro tamén este termo e outros empreganse para xustificar o intrusismo e precarización dos servizos sociais, sociosanitarios, ... Dereitos vs respostas asistenciais/caritativas
E, de momento, só me estou parando no título. Se entramos no contido, SEGUNDO FRANCH E MARTINELL (1986, 1994) OS ASPECTOS ESENCIAIS DO “OFICIO DE EDUCADOR” SON:
TOMAR PARTE DUN PROXECTO (MAIS ADIANTE UN CAPITULO TRATA SOBRE O TRABALLO EN EQUIPO)
POÑERSE AO SERVICIO DUNS “CHICOS E CHICAS”
ESTAR PERSOALMENTE PRESENTES
ELABORAR AS RELACIONS E OS CONFLICTOS
ENMARCAR SOLUCIONS E AXUDAR AO GRUPO A ORGANIZARSE
ABRIR AMBITOS DE ACTIVIDADE

Comentarios
Publicar un comentario